27-09-06

Andalusië

andaloesWie m'n andere blogjes volgt weet dat ik er net twee weken Andalusië op heb zitten en naar goede gewoonte wil ik mijn voedsel-ervaringen even delen. Die waren niet onverdeeld positief. Slik. Mensen die me een beetje kennen of dit blogje volgen zullen nu wellicht enigszins verbaasd opkijken, want ik ben nu niet bepaald een moeilijke eter.

Het eerste probleem met eten in het zuiden van Spanje (met uitzondering van de toeristische steden) is het uur. Menigmaal konden we 's avonds pas om half negen aanschuiven en zelf aten ze vaak nog veel later. Geloof me, dit is niet gezond.
Volgend probleem: vet. Zelfs een gewone biefstuk heeft daar meer weg van een vette kottelet. Op gegeven moment zaten we op restaurant en naast ons werd er een groene salade gedeeld..zonder overdrijven werd die door de Spaanse eerst overgoten met azijn, vervolgens door eindeloos veel olijfolie en tenslotte meer zout dan ik me wil herinneren...Veel spanjaarden kampen dan ook met serieus overgewicht van het soort dat ik dacht enkel in Amerika of Engeland te bestaan.
Ontbijten hebben we ook niet altijd goed gedaan, toch niet op de hostals zelf, wel daarbuiten.
Wat we ook hadden, ook in heel degelijke (te dure) restaurants, was dat je niet zoals bij ons groenten, vlees, vis en frieten/aardappelen/pasta/rijst krijgt..neen, je moet 'combinados' bestellen en als ze die niet hebben, moet je zelf combineren, wat niet altijd ideaal is...

Spanje is natuurlijk vooral gekend voor zijn tapa's en samen met een fris glaasje Manzanilla sherry of wijn werden die wel gesmaakt. Ok, de jamon iberico (gerookte ham die wellicht van Belgische varkens komt) komt op den duur je oren uit, maar er zijn er natuurlijk nog: kleine slaatjes, gehaktballetjes, lekkere olijven en dergelijke meer. Maar het is soms echt wel zoeken naar een zaak met een goede prijs-kwaliteitverhouding (en dat terwijl er in Antwerpen Spaanse tapa-restaurants gerund door Spanjaarden bij de vleet zijn).
Ook traditioneel is de paella en wie dacht dat die van streek tot streek verschilde komt ook hier weer bedrogen uit. Het is namelijk verworden tot een junkfood-product dat overal met exact dezelfde menukaart en affiches verkocht wordt. Soms heb je natuurlijk nog restaurants die m zelf maken, maar geloof me, ook hier moet je geluk hebben want de kwaliteit is niet altijd overweldigend.

Conclusie: zeer gemengde gevoelens: we hebben soms lekker en voor een goede prijs gegeten, maar vaak kwamen we ook heel teleurgesteld van tafel en vooral het gebrek aan verse groente n viel ons zwaar. Zelfs voor een stomme spaghetti bolo of balletjes in tomatensaus werden er soms blikken opengedraaid (de smaak is onmiskenbaar) en dat is voor een beetje taverne toch onvergeeflijk. In de grote toeristische steden als Sevilla en Granada heb je dat probleem natuurlijk minder, maar we waren ook op zoek naar wat peis en vree, en dan ga je niet constant in de drukste steden zitten hee?

11:48 Gepost door Koenie in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.